snuffelen aan de groep

Wat een totaal andere wereld ben ik in beland. You never get a second chance of a first impression, dus daar gaan we dan. Landen in Madras, en bijna honderd kilometer zuidelijker worden afgeleverd in een hotel met zwembad. Ik krijg een glas watermeloensap in mijn handen gedrukt. En even later een dikke stapel roepies die we voor het gemak maar de waarde van een cent geven. Vijfhonderd roepies is een briefje van vijf euro. Een gekopieerde tekening van het stadje waar we twee nachten blijven slapen. Een kennismakingsetentje in een beachrestaurant met seafood, met uitzicht op de vissersbootjes die zich opmaken voor een nachtelijke visvangst. Grote garnalen, inktvis, poon en dikkere vissen met dikke koppen waar ik geen naam van weet. Aan tafel en in de wandelgangen bekend raken met de medereizigers. En na het eten in een diepe slaap vallen, tot de volgende maandagochtend.

Letterlijk acclimatiseren. Ochtend excursie op de fiets, met vier mensen, terwijl de rest van de groep kiest voor duo en trio tuc tucs. We zitten in tamilland, ze spreken hier tamil, eten natuurlijk tamil en ze bidden tamil. Tussen tientallen kleine gekleurde hindoetempeltjes zitten mannen in de open lucht beelden van Hanuman, Shiva en Ganesh, koeien en apen en olifanten, en hier en daar een flamingo te hakken. Met elektrische apparatuur. Men laat zich makkelijk fotograferen, en men vindt het leuk om met mij op de foto te gaan. Nou vooruit dan. Op rustmomenten tussendoor wisselen Thea en ik elkaar our first impressions uit, en namen en eigenaardigheden van onze medereizigers die we zojuist hebben gescreend. Mooie bezigheid. Later vandaag is er nog een 5 pm briefing over morgen en de komende dagen ( neem pen en papier mee, zegt Sathish ) en dan gaan we dinsdagochtend met de bus verder naar het zuiden.