for good kharma

Langzamerhand laten we de teugels wat vieren. De club van achttien gaat met de bus een paar tempels rond Mysore bekoekeloeren. Thea en ik gaan met de benenwagen de stad in. Verkeerde poort, een tuctuc aangehouden, en via de islamitische markt ( vrijdag gehaktdag ) bij de goede ingang van het megalomane paleis van de laatste maharadja afgeleverd. Schoenen bij de ingang afleveren en op kousevoeten met scholieren en studenten jezelf vergapen aan de pracht en praal die toch ergens ruim tweehonderd jaar geleden door de britten vakkundig is gesmoord. Het paleis van nu is een soort Versailles en een stukje verderop staan in een ander museum de relikwieen van de erfenis van een rits van maharadjas van de afgelopen tien eeuwen. Natuurlijk is India nu een democratische republiek, maar ergens in een vleugel resideert nog een soort van ceremoniele hulpsinterklaas, als ik het goed heb begrepen.

Als de kilometers in de benen zakken, stap ik op een volgende tuctuc, die een gratis ritje aanbiedt naar de bazar. Hij moet toch die kant op en het is goed voor zijn kharma om op weg naar huis twee gasten een ritje aan te bieden. Stap maar in. We toeren langs markten, hij wil een wierook makerij laten zien, hij wil parfumreukwaar en zijdewinkels laten zien, en na een kwartiertje ‘nee dank je’ van mijn kant laten we de tuctuc aan de kant van de weg zetten, geven de man 100 roepie en wensen hem het allerbeste. Dat is dan weer goed voor mijn kharma, toch ?

Nog beter voor het kharma van iedereen is een lunch in een lokale thali tent. Lap over de tafel. Geef toch maar liever een plastic fles schoon water en geen kan uit de kraan. De thali wordt op een bananenblad uitgeserveerd door achtereenvolgens een vrouw met vier bakjes prut, een eigen thali dienblaadje per persoon, en een vrouw die met de rijstpan langs komt. Hilariteit als ik om een vork vraag. Met een toetjeslepel lukt het prima om rijst met allerlei kwakjes te eten, en te blussen met yoghurt. Het laatste schaaltje op het thaliblad is altijd de rijstpudding: dunne zoete lauwe rijstdrank met vermicelli …. lekker !

Om het kharma van Thea nog wat meer tevreden te stellen laten we tientallen rollen zijde over de toonbank uitrollen. Hoeveel zijderupsen hier druk mee zijn geweest, hoeveel verfbaden, spinsters, weeftouwen en weet ik wat er mee van doen hebben gehad is onbekend, maar dat er morgen twee handgemaakte kurti’s met haar goddelijke maten over de toonbank gaan, dat is wel zeker.