Nature calls

Voor de excursie naar de Meenakshi Amman Tempel heeft Sathish zelfs een tot aan de grond wapperende omslagdoek omgeslagen. UNESCO World Wonders geeft deze tempel een hoge score. ‘The biggest and most beautiful Hindu tempel’ staat met vier hoge torens volledig in de houten steigers voor de zeven jaarlijkse schilderbeurt. Een paar honderd toeristen vallen in het niet bij duizenden Hindi gelovigen die met een mandje bloemen, gras en een halve kokosnoot naar de heilige lingas in de tempelharten mogen, die voor ons niet toegankelijk zijn. Prima, dat was Madurai.

Ons reisgezelschap trekt de bergen in. Zigzaggend verlaten we Tamilland en veel hoger, op de rand van de Western Ghats, rijden we de deelstaat Kerala binnen. Koeler, groener, rijker en met vele rode vlaggen van de CPI langs de weg. Een machtige deelstaat die veel in de landelijke politiek te brokkelen heeft. Thee groeit uitbundig op de berghellingen. Zilvereiken geven verspreid wat luwte, langs de boomstammen groeien peperplanten omhoog. Wij landen in een ‘Kalypso camping’ met een dozijn ruime legertenten, schoon drinkwater, met een kampvuur in de avonduren en met honderden vogelgeluidjes om ons heen bij het opstaan. Zelfs het spechtgeluid klinkt hier anders, maar dat komt denk ik omdat ie hier in tropisch hardhout moet hakken.

Terwijl jij dit leest, zit ik in een korte broek, jasje over mijn t-shirt, te schrijven, voor mijn tent, en luister naar roepie roepies en naar een paar luidruchtige apen. Zojuist mijn eerste boek uitgelezen, Luister van Sacha Bronwasser, en doorgegeven aan een reisgenoot. Morgen dalen we nog een stukje verder af, in zuidelijke richting.